Fair-Trade versus Ethical Tea

Fair-Trade versus Ethical Tea

Deze maand vierde onze founder, Merril J. Fernando, zijn 91e verjaardag en tevens zijn 71e jubileum in de theewereld. Hij is ‘s werelds meest ervaren thee-expert en wordt -tegen wil en dank- gezien als de disruptor van de theeketen omdat hij er alle schakels tussenuit heeft gehaald. Niet alleen doorbrak hij het monopolie op verpakte thee, dat tot die tijd in de ijzeren greep lag van concerns uit de voormalige koloniale machten, maar ook brak hij het monopolie op ‘goed doen in de wereld’.


Er is niet eerder een merk in een voormalige kolonie opgestaan dat als weldoener optreedt op het wereldtoneel. De oorzaak hiervan is dat de economische afhankelijkheidsrelaties met Eerste-wereld landen altijd in stand gehouden zijn. Landen die lang zijn onderdrukt, zoals Sri Lanka, werden ook na de koloniale tijd niet voor vol aangezien.


Fair-trade houdt die afhankelijkheid juist in stand door ontwikkelende landen te zien als slechts grondstoffenleverancier. Daardoor worden de verpakkingswinsten in de rijke Westerse landen gemaakt en juist in die verpakkingshandel zit 70-80% van alle winst op thee. Onder de noemer ‘fair’ wordt voor de grondstof 1 of 2% meer betaald, of men laat een paar procenten van de winst terugvloeien naar het land van herkomst. Met deze fooi wordt de afhankelijkheidsrelatie nooit doorbroken en blijven de voormalige koloniën in een hulpbehoevende positie gedwongen dankbaar. Wie dit fair noemt kijkt vanuit een superioriteitsperspectief, ziet de producent als niet in staat om een volwaardig product te maken en om zichzelf, laat staan anderen te helpen.


Hierin zit het verschil tussen ‘fair-trade’ (of fair-chain) en ethische thee. Want ethical business gaat uit van het principe ‘dignified empowerment’, dus gelijkwaardigheid en gelijke ontwikkelingskansen. Dilmah is daar een goed voorbeeld van. De nalatenschap van meneer Fernando is het bewijs wat er gebeurt als een inheemse boer serieus wordt genomen en zijn eigen volwaardige product mag maken en vermarkten. De lucratieve schakels (verpakken, merkontwikkeling en marketing) en de bijkomende werkgelegenheid blijven in het land van herkomst, zodat daar ook belasting over wordt betaald. Het hele productieproces wordt verduurzaamd want de zorg voor de langere termijn staat voorop. Uiteindelijk profiteert het hele land ervan mee. Zo is Sri Lanka een populaire vakantiebestemming geworden, in grote mate dankzij Dilmah. Maar bovenal wordt hen de waardigheid gegund om goed te doen voor anderen.


Waar fair trade merken zeggen boeren een beter bestaan te geven, zegt meneer Fernando ‘hold my tea!’. Echt fair betekent dat de mensen in het land van herkomst zelf kunnen beschikken over hun eigen toekomst. Zo heeft meneer Fernando onder meer een miljoen bomen geplant, 2 waterkrachtcentrales gebouwd die de theeproductie voorzien van stroom, een weeshuis voor kinderen en een weeshuis voor olifantjes, een culinaire school voor gehandicapten, een cricketteam voor blinden, vrouwen-empowerment projecten, studiebeurzen voor de kinderen van theeplukkers, een vlindertuin, biochar-ovens voor de verrijking van de landbouwgrond, verwilderingsprojecten om stukken plantage terug te geven aan de jungle, het enige particuliere climate change research center in de wereld en ga zo maar door. Meer over de impact van zijn inspanningen kun je lezen op de website van MJF Foundation en Dilmah Sustainability.


Wij pleiten voor eerlijke en ethische producten en bedrijfsvoering zonder dat de consument meer moet betalen voor certificering. We hopen dat er nog veel meer merken bij zullen komen die op de Dilmah manier ethical business bedrijven, ook in chocolade en koffie.



Get Specials & Get Rewarded

by subscribing to our newsletters!